Charakterystyka usług bankowych

We współczesnym świecie zauważyć można wzrost znaczenia roli jaką odgrywa bank. Również w Polsce pozycja banków się umacnia (mimo czasowych problemów związanych z kryzysem), a ich organizacja coraz bardziej przypomina organizację banków zachodnich. Banki, dążąc do zdobycia coraz większego udziału w rynku, same wychodzą naprzeciw oczekiwaniom klienta oferując coraz to nowe, bardziej wyrafinowane produkty. Aby bank mógł skutecznie obsługiwać klientów, musi być lepszy, szybszy lub tańszy od swoich konkurentów. Będzie to możliwe tylko wtedy, gdy bank dostosuje swoją działalność do zmian zachodzących na rynkach finansowych. Z punktu widzenia ekonomii rynek jest formą nawiązywania kontaktów między kupującymi i sprzedającymi w celu ustalenia warunków transakcji: sposobu, miejsca, czasu oraz ceny. Rynek usług finansowych jest rynkiem kupującego. Obejmuje on usługi bankowe, usługi związane z obrotem papierami wartościowymi, usługi ubezpieczeniowe, oszczędzanie na cele mieszkaniowe, a także usługi specjalistyczne, takie jak leasing, faktoring, karty płatnicze i doradztwo finansowe. Rynek usług bankowych można określić jako miejsce, gdzie oddziałują na siebie siły w postaci zapotrzebowania na usługi bankowe przez faktycznych i potencjalnych klientów oraz ich podaż, czyli wielkość oferty banków.
Stan, w jakim znajduje się gospodarka, decyduje o ilości podmiotów gospodarczych, rozmiarach ich działalności i rozwoju, kontaktach z kontrahentami zagranicznymi. Wzrost tych wielkości zwiększa zapotrzebowanie gospodarki na usługi bankowe, zastój i recesja działają odwrotnie. Sytuacja gospodarcza wpływa również na wysokość dochodów ludności, które są potencjalnym towarem, na którym zarabiają banki. Istnieją pewne prawne regulacje, które ułatwiają handel bankom – a dokładniej ułatwiają pozyskiwanie klientów. Dla przykładu: od 1994 roku jednostki gospodarcze prowadzące ewidencję gospodarczą muszą posiadać rachunek bankowy, a także mają obowiązek bezgotówkowego rozliczania niektórych transakcji, gdy suma jednorazowej transakcji pomiędzy podmiotami gospodarczymi przekracza równowartość 3 tys. EUR, bądź równowartość 1 tys. EUR, gdy wartość obrotów gospodarczych w miesiącu poprzedzającym wystawienie faktury przekraczała równowartość 10 tys. EUR. Natomiast w odniesieniu do zobowiązań podatkowych istnieje w każdym przypadku, bez względu na wysokość sumy, obowiązek ich bezgotówkowej zapłaty przez te podmioty.